Эдуард Успенский

Успенский написал много хороших книг. Из них мне очень нравится “Крокодил Гена и его друзья”. Она учит быть всегда добрым и иметь много друзей. В другой книге “Дядя Федор, пес и кот” рассказывается о мальчике, дяде Федоре. Он, с собакой Шариком и котом Матроскиным, уходит из дома и живет в деревне  Простоквашино .

Мне очень нравятся и мультфильмы по этим рассказам.

Advertisements

Գորտը: Ռ. Ագուտագավա

Ես նստած եմ հին լճակի մոտ, որ լեցուն է գորտերով: Լճակի եզրերին խիտ աճել են որձախոտն ու շաքարեղեգը: Ափին՝ շաքարեղեգի և որձախոտի վրա հակված, քամու տակ հաճելի շրշում են բարձրիկ ուռիները: Իսկ դրանց գլխավերևում` ամառային կապույտ երկինքն է, և այնտեղ շողշողում են, հանց ապակու բեկորներ, ժանյակավոր ամպերը: Եվ այդ ամենի արտացոլանքը լճակում շատ ավելի գեղեցիկ տեսք ունի, քան իրականության մեջ: Լճակում ապրող գորտերը ողջ օրն անձանձիր կռկռում են` կըռ, կըռ: Բայց իրականում գորտերի միջև կատաղի վեճեր են տեղի ունենում: Սխալ կլիներ պնդելը, թե գորտերը խոսում էին միայն Եզովպոսի ժամանակներում: Գորտերից մեկը շաքարեղեգի տերևներից մեկի վրա տեղավորված և իրեն համալսարանական պրոֆեսոր երևակայելով՝ հայտարարեց.
— Ինչի՞ համար գոյություն ունի ջուրը: Այն բանի համար, որ մենք` գորտերս, կարողանանք լողալ: Ինչի՞ համար գոյություն ունեն միջատները: Այն բանի համար, որ մենք կարողանանք նրանցով սնվել:
— Ճիշտ է, ճիշտ է,- գոչում էին լճակում նստած գորտերը: Լճակի ողջ մակերեսը, որում արտացոլվում էին երկինքը, խոտը և ծառերը, համարյա ամբողջովին լցված էր գորտերով, և այդ պատճառով նրանց հավանության բացականչությունները բավական ազդեցիկ էին հնչում:
Այդ պահին զարթնեց ուռենու բնի մոտ քնած օձը, ում արթնացրել էր տաղտկալի կռկռոցը: Գլուխը բարձրացնելով, նա նայեց լճակի կողմը և քնատ թուքը կլլեց:
— Ինչի՞ համար գոյություն ունի երկիրը: Այն բանի համար, որ նրա վրա աճեն ծառերն ու խոտը: Որպեսզի ստվեր ստեղծեն մեզ համար՝ գորտերիս: Հետևաբար, կարելի է պնդել, որ ողջ երկիրը գոյություն ունի մեզ համար` գորտերիս:
— Ճիշտ է, ճիշտ է:
Երկրորդ անգամ լսելով հավանության բացականչությունները, օձը մտրակի պես պրկվեց: Նա անաղմուկ սողաց դեպի շաքարեղեգը, և սև աչքերը փայփլացնելով՝ սկսեց ուշադիր զննել, թե ինչ է տեղի ունենում լճակում:Շաքարեղեգի տերևի վրա բազմած գորտը, առաջվա պես իր վիթխարի բերանը լայն բաց արած, հռետորություն էր անում.
— Ինչի՞ համար գոյություն ունի երկինքը: Այն բանի համար, որ նրանից կախված լինի արևը: Հետևաբար, կարելի է պնդել, որ ողջ երկինքը գոյություն ունի մեզ համար՝ գորտերիս: Այսպիսով, և ջուրը, և խոտը, և ծառերը, և միջատները, և երկիրը, և երկինքը, և արևը գոյություն ունեն մեզ համար՝ գորտերիս: Այսպիսով, անհերքելի է այն փաստը, որ ողջ տիեզերքը գոյություն ունի մեզ համար: Բացատրելով ձեզ այդ փաստը, ես դրա հետ մեկտեղ՝ կկամենայի շնորհակալ լինել Ամենազորին այն բանի համար, որ տիեզերքը նա ստեղծել է մեզ համար` գորտերիս:
Հայացքը երկինք ուղղելով և մոլեգին աչքերը պտտեցնելով, գորտը դարձյալ լայն բաց արեց իր վիթխարի բերանն ու ազդարարեց.
— Թող սուրբ լինի անունը քո, տեր…
Չհասցրեց նա ավարտել, երբ առ նա սուրաց օձի գլուխը, և պերճախոս գորտը հայտնվեց օձի երախում:
— Կըռ, կըռ, դա սարսափելի է:
— Կըռ, կըռ, դա սարսափելի է:
— Սարսափելի է, կըռ, կըռ:
Մինչ լճակի ցնցված բնակիչները ճչում էին, օձը հանգիստ կուլ տվեց գորտին և թաքնվեց շաքարեղեգի մացառուտներում: Այդժամ մի այնպիսի իրարանցում սկսվեց, որ դեռևս երկրի երեսին չէր տեսնվել, համենայն դեպս, այն ժամանակվանից, ինչ գոյություն ուներ այս լճակը: Ես ինքս լսեցի, թե ինչպես մի գորտ արտասվաթոր հարցնում էր.
— Եվ ջուրը, և խոտը, և ծառերը, և միջատները, և երկիրը, և երկինքը, և արևը գոյություն ունեն մեզ համար՝ գորտերիս: Իսկ օձն ինչպե՞ս: Օ՞ձն էլ մեզ համար գոյություն ունի:
— Միանգամայն ճիշտ է: Օձն էլ գոյություն ունի մեզ համար՝ գորտերիս, թե չէ մենք անսահմանորեն կբազմանայինք: Իսկ եթե մենք այդքան բազմանանք, ապա նեղվածք կլիներ լճակում` մեր աշխարհում: Ահա թե ինչու են սողում օձերը, որպեսզի ուտեն մեզ՝ գորտերիս: Պետք է ելնել այն բանից, որ կերված գորտը զոհ է՝ մեծամասնության երջանկության համար մատուցված: Դու լիովին ճիշտ ես: Օձերն էլ գոյություն ունեն մեզ համար` գորտերիս: Ամեն բան աշխարհում, ամենայն ինչ առանց բացառության, գոյություն ունի մեզ համար՝ գորտերիս: Թող սուրբ լինի անունը քո, Տեր:
Դա իմ լսած պատասխանն էր տարեց մի գորտից:

 

Հարցարան

1. Պատմվածքը այն մարդկանց մասին է, ովքեր.

  • գնահատում են աշխարհն իր բոլոր գեղեցկություններով
  • տարված բնության գեղեցկությամբ, չեն նկատում վտանգը
  • եսակենտրոն են և մտածում են, որ աշխարհն իրենց շուրջ է պտտվում
  • վստահում են Տիրոջը և համարում են, որ ամեն ինչ Աստծու կամքով է:

Ընտրությունը հիմնավորե՛ք:

Որովհետև գորտերը ոչ թե գնահատում էին բնության գեղեցկությունը, կամ Աստծո մեծությունը, այլ ենթադրում էին սեփական նշանավորությունը:

2. Ինչո՞ւ է անհրաժեշտ օձի դերը ստեղծագործության մեջ: Պատասխանը հիմնավորե՛ք:

Որ գորտերին հասկացնի, որ աշխարհում ամենիչ գորտերի համար չէ ստեղծված: Բայց նրանք չհասկացան:

3. Պատմվածքը վերածեք բեմադրության և պատրատվեք դասարանում բեմականացնելու:

ԱՌԱՋԻՆ – ԵՐԿՐՈՐԴ ԴԱՍԵՐ

1.     Թվարկեք պատմական սկզբնաղբյուրները;

Ըստ տեսակի՝

  • գրավոր աղբյուրներ (ձեռագիր և տպագիր),
  •  արտադրությաև գործիքներ,
  • կենցաղային իրեր,
  • ճարտարապետական ու շինարարականհուշարձաններ և այլն
գրավոր հուշարձանևեր`
  • մատենագրական (պատմիչների երկեր,տարեգրություններժամանակագրություն-ներհիշատակարաններօրագրություններ,հուշագրություններզանազան իրե-րի վրա գրվածկամ փորագրված արձանագրություններ,նամակներ և այլն)
  • պաշտոնական (հրովարտակներպայմանագրեր,կոնդակներկանոնական և օրենս-դրական ակտեր,հայտարարություններզանազան որոշումներ,զեկուցագրեր և այլն) 

    Գրավոր հուշարձանևեր նաև բաժանվում են՝

     

  • բնագրեր
  • պատճեններ
 

2.     Պատմեք հնագիտության մասին;

Հնագիտությունը հիմնականում պեղածոնյութերի հիման վրա մարդկության պատմա-կան անցյալն ուսումնասիրող գիտություն է

Հնագիտության (արխեոլոգիա)ուսումնասիրության առարկան անցյալի կառույցներն ենդամ-բարաններըաշխատանքիգործիքներըկենցաղային պիտույքներըզենքերըև այլն:

 

3.      Համաձա՞յն եք այն տեսակետին, թե գրավոր սկզբնաղբյուրներն առավել կարևոր են(պատասխանը հիմնավորեք);

Այո, քանիոր  գրավոր սկզբնաղբյուրները ժամանակի ընթացքում չեն ձևափոխվում և աղավաղվում:

  1. Հիվանդանոց, ծաղկանոց, Հայաստան, օձանոց, նստարան, այբբենարան, դասարան, հյուրանոց, բառարան, զորանոց, ճաշարան, ,  գործարան, Ռուսաստան, Հունաստան,  վարդանոց, կուսանոց, Հնդկաստան,  թփուտ,կաղնուտ ավազուտ:
  2. . Ուղտը շատ ծույլ էր, մարդու մոտ աշխատել չէր ուզում ու աշխատանքից խուսափելու համար ապրում էր ոռնացող անապատում: Այնտեղ այս ահավոր ծույլը փուշ, ճյուղ, կաթնախոտ ու տատասկ էր ուտում:  Մի երկուշաբթի առավոտ ձին՝ թամբը մեջքին, սանձը բերանին, եկավ մոտն ու ասաց.

-Ո´ւղտ, ա´յ ուղտ, դո´ւրս արի ու մեզ նման աշխատի´ր:

-Ո՜ւզ, ո՜ւզ:

Հետո շունն ու եզը հերթով եկան: Ուղտը պատաս­խանեց.

-Ո՜ւզ, ո՜ւզ:

Հենց այդ «ուզն» էլ նրան պատիժ դարձավ. դրանից մեջքին կուզ աճեց:

Забота об окружающей среде: «Мы пишем рассказ»

Рассказ о тополе

У окна нашей с братом  комнаты растет дерево. Это высокий ,стройный тополь. У него  очень  красивые  блестящие листья. Ветер играет с листочками и они шуршат. Я каждый день любуюсь им.

Մարդ, ում մասին ուզում եմ պատմել

Այն մարդը, ում մասին ուզում եմ պատմել եղբայրս է՝ Դավիթը: Եղբայրս բարի, խելացի, ժպտերես մարդ է: նա գնում է լողի, Թումո կենտրոն: Դավիթը միշտ իմ կողքին է, օգնում է ինձ ամեն հարցում : Մենք միասին խաղում ենք, զբոսնում, միասին գնում  դպրոց ու վերադառնում տուն: Անկեղծ ասած, հաճախ նա իմ պատճառով հիվանդանում է, քանի որ ես պատուհանները բաց եմ սիրում քնել: Ուզում եմ, որ Դավիթս միշտ իմ կողքին լինի: